کتاب پارابان به قلم مهدی زارع رمانی زنانه در فضای روستایی سمنان است که مخاطب را از دل حماسه و گویشهای محلی به فضای یک خانواده صمیمی و عشقی پاک میکشاند.
رمان پارابان با نام اَرمون آغاز میشود. اَرمون به زبان سمنانی به معنای آرزوست. پارا بر وزن دارا از اصطلاحات آب و ویژه شهر سمنان است. منظور از پارابان آبپخش کن ابتدای شهر است که حد و حدود پنج شریان اصلی آب شهر را با میزان مشخصی تعیین میکند. داستان نیز بر مسیر آب شکل میگیرد. داستان زنانه پارابان با تمام زنانگیها و لطافتها گره میخورد. ارمون سخت کوش در انتظار مادر شدن است اما چندی بعد به داغ فرزندش مینشیند و هر روز بر سر مزار فرزندش سوگواری میکند. داستان به سادگی و در فضای روزمره پیش میرود و گاهی جدالی بر سر آب و زمین در کویر سمنان شکل میگیرد و افت وخیزی جذاب و روستایی به داستان میبخشد. مثلا چنین میخوانیم:
«ارمون بغض و عصبانیت را در کلام خیرالنسا خوب میفهمد، اما حرفهای جهان برایش منطقیتر از دلسوزیهای خیرالنساست.»