حسین عبدی شاعری آذری است، اما همه او را اهل ورامین میدانند. او شاگرد «سید حسن حسینی» بوده است و به او نزدیک. عبدی از «ژولیده نیشابوری» و تأثیرش بر روی شعر خود نیز به نیکی یاد میکند.
بر رحمت فوقالعادهات شکر خدا/ برنان و پنیر سادهات شکر خدا فیض تو ازل تا به ابد میبارد/ بر داده و بر ندادهات شکر خدا