وقتی هنر رنجکشیدن را بلد باشیم، بسیار کمتر رنج میکشیم. آنوقت است که میتوانیم از گِلولای رنجهامان، نیلوفرهای عشق و آگاهی بِرویانیم
همیشه در لحظات سخت، نیاز بیشتری به شناخت خـود و دنیامان حس میکنیم و سؤالهای بیشماری برایمان پیش میآید که روز و شب ذهنمان را آسوده نمیگذارند.
اما وقتی هنرِ زندگیکردن با ذهنآگاهی را بیاموزیم، پاسخ عمیقترین سؤالهـای دنیا را مییابیم و شادی و آزادیای را تجربه میکنیم که سزاوار آنیم.
تیک نات هان در این کتاب، هفت مراقبهی دگرگونکننده معرفی میکند؛ مراقبههـایی که دریچههـای تازهای به روی زندگی، روابط و پیوندمان با جهان میگشایند. او نشان میدهـد این هفت مراقبه چگونه رهـامـان میکنند تا زندگی شاد، آرام و پویایی داشته باشیم و بی هیچ هراسی با مرگ روبهرو شویم.
کتاب هنر زندگیکردن به زندگیمـان بُعدی معنوی میبخشد. و البته کـه معنویت بـه معنای دستکشیدن از زندگی یا گوشهگیری در جهان نعمتهای بیشمار نیست، بلکه راهی است برای درک آنکه از کجا آمدهایم و به کجا میرویم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آگاهی و رنج همیشه همراه هماند و بییکی، دیگری معنایی ندارد. اگر از رنجمان فرار کنیم، هرگز به آگاهی نمیرسیم. پس رنجکشیدن ایرادی ندارد؛ فقط باید تابآوردنش را یاد بگیریم.
ذهن ما به باغی میمانَد که انواع و اقسام بذرها در آن میرویند؛ بذرهای لذت، آرامش، آگاهی، شناخت، عشق، و البته بذرهای تمنا، خشم، ترس، نفرت و فراموشی. کیفیت زندگیمان به این بستگی دارد که کدام بذرها را آبیاری کنیم.
هنر خوشحالی، هنر عمیقزیستن در لحظهی اکنون است؛ تنها زمان و مکانی که زندگی در آن جریان دارد؛ آنجا که میتوانیم هر آنچه در پیاش هستیم ـ عشق، آزادی، آرامش و سلامتی ـ را جستوجو کرده و بیابیم.