کتاب مردمک

بریده‌ای از کتاب مردمک

نمی‌دانم شوق دیدار مادر بود یا آن حرفی که به هم زدند یا ... هرچه بود من که شکایتی نداشتم. آن بالا برای خودم نشسته بودم و هوا می‌خوردم و به ماشین‌های کناری که با چشم‌های گرد و دهان‌های باز به ما اشاره میکردند لبخند دلبرانه تحویل میدادم. دستهای کوچکم را محکم به میله‌های باربند گره کرده بودم و با هر حرکت ماشین به چپ و راست تا نیمه روی هوا بلند میشدم و برمیگشتم و آنقدر خوشم امده بود که دیگر هیچ شهربازی کوچک و بزرگی برایم رنگ نداشت.