این کتاب در دو فصل به بررسی زندگینامۀ فرزند انقلاب اسلامی، «شهید علامه سید عارف حسین الحسینی»، از روحانیان شیعۀ پاکستان و رهبر «نهضت جعفریه» میپردازد. عارفالحسینی در سال ۱۳۴۶ شمسی برای فراگیری علوم دینی راهی حوزۀ علمیه نجف اشرف شد که با دورۀ تبعید امام خمینی (ره) به عراق همزمان بود. دورهای که حزب بعث بر این کشور سلطه کامل داشت. عارف حسین در همین شهر با امام خمینی (ره) آشنا و با عشق به افکار ایشان، علاوه بر اینکه مرید و سرباز او شد، مجذوب شخصیت فقهی، اخلاقی، عرفانی و سیاسی امام هم شد. او پس از پیروزی انقلاب اسلامی، نمایندگی امام خمینی (ره) در پاکستان را عهدهدار شد و علاوه بر فعالیتهای فرهنگی، عبادی و سیاسی، به امور بهداشتی و اقتصادی مردم نیز رسیدگی میکرد. با حضور او در پاکستان، شخصیتی شجاع، حامی مستضعفان و مخالف سرسخت استعمار و استکبار در این کشور ظهور کرد و همین امر نگرانی دشمنان انقلاب اسلامی را در پاکستان برانگیخت.