کتاب «خانوادهٔ پواسونار» (Au bon beurre) یکی از شاخصترین رمانهای ژان دوتور، نویسندهٔ برجستهٔ ادبیات فرانسه، است؛ رمانی تاریخی-اجتماعی که با طنزی تلخ و بیرحمانه به سالهای اشغال فرانسه در جنگ جهانی دوم میپردازد. این اثر که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد، تنها چند سال پس از پایان جنگ، تصویری متفاوت و جسورانه از جامعهای ارائه میدهد که در سایهی اشغال، اخلاق را به معامله میگذارد.
برخلاف بسیاری از رمانهای جنگ جهانی دوم که بر قهرمانی، مقاومت و میهندوستی تمرکز دارند، ژان دوتور در «خانوادهٔ پواسونار» به سراغ سودجویان جنگ میرود؛ انسانهایی که در دل کمبود، قحطی و سهمیهبندی، راه بقا و پیشرفت را نه در فداکاری، بلکه در احتکار، معامله و فروش شرافت مییابند.
داستان در پاریسِ اشغالشده میگذرد؛ جایی که آقای پواسونار و همسرش صاحب یک لبنیاتی محلیاند. مغازهای کوچک که در دوران جنگ، به لطف کمبود مواد غذایی، به منبعی برای قدرت، نفوذ و ثروت تبدیل میشود. آقای پواسونار نه قهرمان است و نه قربانی؛ او دلالی است که جهت باد را خوب تشخیص میدهد، با اشغالگران کنار میآید، با مقاومت معامله میکند و برای فردای پس از جنگ نیز حسابشده برنامه میریزد.
رمان خانوادهٔ پواسونار هجویهای است از جامعهای که در آن مرز میان مسئولیت فردی و بیاخلاقیِ تحمیلیِ شرایط، بهطرز خطرناکی محو میشود. ژان دوتور با خلق شخصیتهایی چندلایه و باورپذیر، نشان میدهد چگونه تصمیمهای کوچک و روزمره میتوانند به فجایعی اخلاقی ختم شوند؛ بیآنکه عاملان آن، خود را گناهکار بدانند.
این رمان در چهار بخش روایت میشود و با پسگفتاری تأملبرانگیز در دوران پس از آزادی فرانسه به پایان میرسد؛ پایانی که بیش از آنکه جشن آزادی باشد، مرثیهای برای انسانیتِ زخمیشده است. به باور منتقدانی چون فرانسوا موریس، «خانوادهٔ پواسونار» یکی از صادقانهترین و تلخترین تصویرها از سالهای تاریک اشغال فرانسه است؛ سایهای که هرگز بهطور کامل از حافظهی تاریخی این کشور پاک نشد.
ژان دوتور برای نگارش این اثر، موفق به دریافت جایزهی ادبی انترالیه در سال ۱۹۵۲ شد. تجربهی شخصی او از جنگ، حضور در جنبش مقاومت فرانسه و مواجههٔ مستقیم با اشغال نازیها، به این رمان عمقی مستندگونه و نگاهی بیرحمانه بخشیده است؛ نگاهی که حتی ملت خودش را از نقد بینصیب نمیگذارد.
کتاب «خانوادهٔ پواسونار» با ترجمهی محمود گودرزی و با حق انحصاری نشر (کپیرایت) توسط نشر افق منتشر شده و یکی از مهمترین رمانهای ضدجنگ و اجتماعی ادبیات فرانسه در قرن بیستم بهشمار میآید.