کتاب حادثه کربلا در مقتل مقرم در زمان هاى اخیر محل مراجعه و استناد نویسندگان و گویندگان واقع شده و جایگاه خود را یافته است، هر چند بخشى از منقولات آن با نگاه تحقیقى قابل خدشه است. در مجموع به دلیل پیوسته بودن مطالب کتاب و چینش منطقى حوادث و پرداختن به مباحث لازم در زمینه قیام حسینى، اثرى درخور توجه است.
در میان مقاتلی که پیرامون ماجرای کربلا نوشته شده، کمتر مقتلی را میتوان یافت که با نگاه نقادانه یک فقیه نوشته شده باشد؛ همین نکته این کتاب را تمایز بخشیده است. هرچند نوشتن در غیر وادی فقه و اصول در نجف قرن چهاردهم چندان معمول نبود، اما همین فضا باعث شد مرحوم مقرم مقتلی بنویسد که در جای جایش قضایا را از نگاهی فقهی تحلیل کند؛ از جمله مسئله خروج امام حسین(ع) با وجود علم به شهادت و تعارض ظاهری آن با حرمت القای نفس در هلاکت و چرایی استحباب تباکی.