تئاتر مسجد به دلیل وابستگیاش به تئاتر دینی و به طور مشخص مذهب شیعه، همواره با این تصور بیرونی مواجه بوده که اساساً امکان تحقق ندارد و نهایتاً به روضهخوانی تقلیل پیدا میکند. این کتاب دقیقاً در پی نقد و تبیین همین نگاه است.
در این پژوهش، ارتباط تئاتر مسجد باهنر قدسی، ریشههای آن در مسجد، و پیوندش با تفکر علوی و تفکر محمدی موردبررسی قرار گرفته و نشاندادهشده است که تئاتر چگونه میتواند در انتقال مفاهیم انسانی و متعالی به مخاطب نقش مؤثر ایفا کند. همچنین ریشههای تئاتر و ریشههای مسجد، و سابقه فعالیتهای نمایشی پیشوپس از انقلاب اسلامی بهصورت تحلیلی بررسی شده و در نهایت، نظریهای پژوهشی درباره تئاتر مسجد ارائه شده است.
تئاتر مسجد که در این پژوهش بهعنوان یک نظریه معرفی و موردمطالعه و بررسی قرار گرفته شکلی از تئاتر است که در کلیت خود همه ضوابط و معیارهای هنری و زیباییشناختی تئاتر را در ذات خود دارد و بیتردید مختصات و مشخصات خود را به جهت محدودیتها و ایدههایی متعالی که مطمح نظر دارد؛ مانند همه شیوههای دیگر داراست. اساس درک تئاتر مسجد بر بنیان مفهوم فلسفی و استعلایی از زیبایی استوار است و این زیبایی از زیبا خداوند عالم مثال نشئت میگیرد تئاتر مسجد بر وفق کلیترین بینش اسلامی از هنر روشی برای شرافت روحانی بخشیدن به ماده است.