کتاب بوسه آذر نوشته محمد قایم خانی و روایتی داستانی از فضای اجتماعی و سیاسی ایران در سالهای پرالتهاب پس از انقلاب 1357 است. این اثر با تمرکز بر زندگی دانشجویان، خانوادهها و گروههای مختلف فکری، تصویری زنده و ملموس از دغدغهها، امیدها و نگرانیهای نسل جوان در آن دوران ارائه داده است. نویسنده با نگاهی دقیق و جزئینگرانه شخصیتهایی را خلق کرده که هرکدام نمایندهی بخشی از جامعه و جریانهای فکری آن زمان در ایران هستند.
محمد قائمخانی در این کتاب با پرداختن به زندگی دانشجویان، خانوادهها و گروههای مختلف سیاسی، تصویری چندلایه از جامعهای در حال گذار ارائه داده است. داستان در فضای دانشگاهی و خانوادگی میگذرد و شخصیتها درگیر مسائل روز ازجمله نگرانی دربارهی حضور شاه در آمریکا، فعالیتهای دانشجویی، اختلافات ایدئولوژیک و دغدغههای شخصی هستند.