سال 1401 پُر بود از اتفاقات تکاندهندهای که فضای سیاسی و اجتماعی کشور را متزلزل کرد و اضطراب را در سطح عمومی به شکل چشمگیری بالا برد. پس از تجمعاتی که در اواخر تابستان این سال صورت گرفت و منجر به کشته و زخمی شدن انسانهای بسیاری شد، جهتگیری رسانهها و صداوسیما نیز تغییر کرد و برای نشان دادن واقعیتها، تلاش بیشتری شد. یکی از کارهای فرهنگی که در این باره انجام شد کتاب «بدون روتوش با دهه هشتادیها» است که به قلم یکی از مجریان شناختهشده کشور به چاپ رسیده است.
برشی از کتاب بدون روتوش با دهه هشتادیها:
«+ به نظر شما گشت ارشاد کار درستی بود؟ واقعاً با گشت ارشاد میشود وضع حجاب را بهتر کرد؟ - بزرگترین اشکال گشت ارشاد این بود که یک کار نمایشی بود نه واقعی! چرا میگویم نمایشی؟ چون در تهران چند میلیون نفری نمیشود با 5 عدد ون گشت ارشاد وضع حجاب را بهتر کرد. یعنی اگر فرض کنیم با مدل گشت ارشاد و ون هم میشد وضع حجاب را بهتر کنیم، حتماً 5 تا ون جوابگوی تهران چند میلیونی نبود! اما متأسفانه نگاه برخی مسئولان این بود که برای رفع تکلیف و دادن گزارش، بگویند ما داریم یک کاری انجام میدهیم. اما مسأله مهمتر از نمایشی بودن گشت ارشاد، این بود که طبقاتی بود. یعنی در بسیاری از مراکزی که محل اصلی فساد بود حضور نداشت اما در مقابل مترو حاضر بود. در یک مدرسه دیگر هم در این باره مفصل صحبت کردم و گفتم که درست کردن وضعیت حجاب یک سیاست راهبردی و یکدست میخواهد، نه سیاستهای کاریکاتوری. متأسفانه گشت ارشاد یک بخشی از یک کاریکاتور بود، نه یک سیاست درست و واحد. اما این را فراموش نکنیم که پلیس مسئول درست کردن وضع حجاب نیست! پلیس مسئول نگهبانی از یک خط قرمز است. مسئول درست کردن وضع حجاب و اخلاق جامعه، رسانهها هستند. الگوسازان هستند. پلیس وظیفه دارد اگر کسی در جایی یک خط قرمزی را رد کرد و مثلاً عریان شد یا کشف حجاب کرد، آنجا وارد میدان شود. کما اینکه مثلاً در بحث مبارزه با مواد مخدر، وظیفه فرهنگسازی، آگاهسازی و رشد فکری جامعه برای عدم استفاده از مواد مخدر با رسانهها و دستگاههای فرهنگی است؛ اما اگر به هر دلیلی یک نفر خواست مواد را وارد کند و یا خرید و فروش کند، اینجا دیگر پلیس باید وارد شود.»
چرا باید کتاب بدون روتوش با دهه هشتادیها را مطالعه کنیم؟
تا به سوالات چالش برانگیز نسل امروز جوابهایی قانع کنند بدهیم و ذهن آنها را از شبهات مختلف مطرح شده درباره نظام پاک کنیم.