کتاب اسطوره سیاوش

اسطوره سیاوش یکی از مهمترین و محوری ترین شخصیت های شاهنامه است. سیاوش با عنوان اسطوره سیاوش شناخته می‌شود.

همچنین اسطوره سیاوش به عنوان یکی از شخصیت های کلیدی شاهنامه و البته نماینده اندیشه عرفانی ایرانی، تا حدود زیادی تحت‌الشعاع اسطوره رستم در اندیشه شرقی-ایرانی قرار می‌گیرد. اما اسطوره سیاوش؛ حماسی یا ضدحماسی است؟ رستم و سیاوش، هر دو جانمایه زندگی خود را در نوعی مقاومت در برابر آنچه با آن رویاروی هستند، قرار می‌دهند، با این تفاوت که رستم آن را در نبرد به ظهور می‌رساند و سیاوش در نوعی مصالحه و مظلومیت. سیاوش کمال گراست؛ به سوی کمال گام برمی‌دارد، اما با همه آزمایش و خطاهایش به عنوان یک انسان.

بریده‌ای از کتاب اسطوره سیاوش

سیاوش، سوار بر بهزاد شبرنگ، از مقابل دیدگان و جوش و خروش مردم به آتش دل می سپارد. همگان، متحیر و با چشمانی از حدقه درآمده، در انتظارند که چه بر سوار خسته جان خواهد گذشت. ناگهان سیاوش با چهره ای گشاده و خندان از کوه آتش بیرون می آید.