بیا که نیست هراسی مرا ز روز حساب لانَّ کلَ محبْ یُحشَرُ مع الاحباب من و تو هر دو ز یک مصحفیم با این فرق که تو حدیث بهشتی من آیه های عذاب به جز تو هرچه من از خوبی جهان دیدم حقیقت اینکه سراسر سراب بود سراب حدیث چشم من و حسن بی نهایت توست نمیشود کم اگر میبرم ز دریا آب غمت اگر دل ما را شکست عیبی نیست خودت به یک نظر این دل شکسته را دریاب