ای سنگ کلیه عزیز!
تو تنها کسی هستی که هنوز با منی و مرا تنها نگذاشتهای…
تو خیلی وفاداری…خیلی باشعوری و خیلی وقتها به دادم رسیدهای.
مثل همین امروز سر امتحان ریاضی. من هم میخواهم با تو مهربانتر باشم و دیگر آن
قرصهای لیتورکس که انگار از خاندان دایناسورهای تیرکس هستند، و کپسولهای رودیورتیک
را نخورم و بیشتر از قبل دوستت داشته باشم تا همیشه با من بمانی و ببشتر از اینها کمکم کنی.