من سنگ بودم!
اما راهی شدم و رد قدمهای بهار را دنبال کردم تا بالاخره یک روز صبح، وقت پرواز کردنم رسید.
حالا میتوانی سراغ مرا از پرندههای برفی بگیری که شعرهایم را در گوش خیابانهای تهران زمزمه میکنند.