کتاب عمارت هیتلر

کتاب عمارت هیتلر رمانی ایرانی است که در ۱۷ فصل نوشته شده است. راوی این رمان در آغاز از یک جفت چشم آبی می‌گوید که همه‌جا او را می‌پایند؛ از لای تمام درزها، توی لامپ‌ها و حتی پریز برق و تلفن. این چشم‌ها به راوی نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند؛ ۲ چشم آبی و پشت‌بندش نفس‌های خش‌دار پیرمردی که آرامش را بر او حرام کرده است. چشم‌های آبی نفرین‌شده‌ای که با آمدنشان نفرینی باستانی را با خود آورده و نفس‌های خش‌داری که گویا می‌خواهند به زبانی کهن با این راوی حرف بزنند.

راوی «عمارت هیتلر» که از خانوادهٔ قاجار است، ناخواسته با اتفاقی روبه‌رو می‌شود که مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد و آن اتفاقْ همین حضور ۲ چشم آبی در زندگی اوست. این اتفاق باعث می‌شود شاهد روایتی از سال ۱۳۲۰ و حضور آلمانی‌ها و روس‌ها در شهر تبریز و سپس حوادث انقلاب ۱۳۵۷ و نقش پدر و مادر راوی در انقلاب و سپس حوادث پس از انقلاب باشیم. راوی که قصد داشت از کشور مهاجرت کند، توسط همین ۲ چشم آبی در جریان اتفاقات زیادی قرار گرفته، راه زندگی سعادتمند را در ماندن در ایران می‌بیند.

بریده‌ای از کتاب عمارت هیتلر

ماریا تنها زن داخل عکس بود؛ اما چیزی که متعجبم می‌کرد این بود که هفت مرد داخل عکس ایستاده بودند درحالی‌که پدربزرگ در چند نوشته از حضور شش مرد آلمانی در کنار ماریا حرف زده بود. آن هفتمی لباسی متفاوت از آلمانی‌ها پوشیده و در انتهای عکس ایستاده بود؛ اما چرا سر همه مردهای داخل قاب عکس پاره شده بود جز همان یک مرد؟