کتاب جدال در زیویه

در بخش نخست، خاطرات شهید محمدتقی مشکوری (که به عنوان تخریبچی در جبهه ها حضور داشته ) تحت نام یک بال و صد پرواز آمده است . در این خاطره ، نحوه حرکت مین گذارها در هنگام عملیات ، شجاعت این عزیزان ، ملاقات یکی از مجروحان با امام زمان (عج ) و شهید شدن بسیجیان تخریبچی در میدانهای مین وصف شده است

. در بخش دوم ، خاطرات عباس پاسیار از جبهه های کردستان به چاپ رسیده است . در این خاطره ، مبارزه برای آزادسازی بانه و سردشت از دست کومله و نبرد در منطقه زیویه تشریح شده است . بخش سوم ، خاطرات ولی صابری تحت عنوان >دژ انصار< است که به فتح شلمچه و بیرون راندن دشمن از دژ مرزی و شهادت گروهی از بسیجیان اختصاص دارد. در بخش چهارم ، خاطرات حمید حسینی ـ در مورد عملیات کربلای چهار و شناسایی مناطق اطراف شلمچه ـ آمده است .

بریده‌ای از کتاب جدال در زیویه

یادداشت رهبر معظم انقلاب بر این کتاب: چند ساعتی از شب و روزهای ایام مبارک شهرالله به خواندن این خاطرات گذشت. با اینکه آدم های متفاوت، از جاها و قضایای متفاوت و در زمانهای متفاوت، و همه بی خبر از یکدیگر گفته و نوشته اند، محصول همه ی این خاطرات، یک چیز است: همه از عظمت حادثه ی هشت ساله ی دفاع مقدس و تحول شگرفی که در دل و جان و فکر و عمل جوانان این کشور پدید آورده بود، خبر می دهند و ابعاد بی نهایت این معجزه ی الهی تاریخ را ـ بتقریب ـ نشان می دهند .. دریغ از آن روزهای فراموش نشدنی، دریغ از آن ماجرای معجزه نشان، دریغ از آن تجربه ی درس آموز و جانهای پاکی که آن را شکل دادند .. و دریغ از آن جویبار رحمت و فضل خدا که کسانی چه زیرکانه و هوشمندانه از آن نوشیدند .. خوشا بحال آنان و افسوس بر جانهای محرومی که در سرنوشتشان بهره از آن لطف بیحساب رقم نخورده بود. آنان که بهره مند شدند، به گذشت و مجاهدت و موقع شناسی ـ والبته بتوفیق حق ـ این نعمت را یافتند .. و ما .. آیا نباید با هوشمندی و زیرکی، جویبار رحمت را که هرگز منقطع نیست ـ و هرگاه به گونه ئی و در مجرائی ـ بشناسیم و با گذشت و مجاهدت، توفیق الهی را جلب و خود را از آن سیراب سازیم؟ .. در میان این نوشته، نوشته شهید از همه معطرتر و معنوی تر و مؤثرتر است و نوشته ی "ولی صابری"، از همه زیباتر و هنرمندانه تر ..