کتاب جای پای ابراهیم
این کتاب در سال ۷۴ به عنوان کتاب شایسته سال انتخاب شده است. این کتاب صرفا یک سفر نامه خام نیست بلکه در آن سعی کردهام مسائل آموزشی حج را نیز تا حدودی باز گو کنم، لذا این کتاب برای افرادی که قصد مشرف شدن دارند مفید است .
کتاب خاطرات سفر نویسنده است او معلمی است که از شاگردانش خداحافظی میکند و به سفر معنوی حج مشرف میشود .در حین خواندن کتاب هم با اماکن متبرکه آشنا میشوید وهم حال و هوای معنوی این سفر به شما منتقل میشود.او حتی از تلاقی نگاهها و همزبانی با دیگران سخن میگوید در حالیکه گاه زبان مشترکی بین آنها وجود ندارد ,اما احساسات خود را به هر شکل ممکن به یکدیگر انتقال میدهند.
بریدهای از کتاب جای پای ابراهیم
«لحظۀ دیدار نزدیک بود. تپش قلبم تندتر شده بود. لحظاتی دیگر در مقابل مقدّسترین نقطۀ زمین میایستادم؛ خانۀ خدای مهربان. از یکی از درهای خانه وارد شدیم. عدهای اشکریزان و حیران در تکاپو بودند. میان صفا و مروه را سعی میکردند. حالتی مثل دویدن داشتند، و ما به شتاب از میان آنها رد شدیم و به پلههایی رسیدیم که باید آنها را پایین میرفتیم. نام این پلهها را چه بگویم؟ پلههای احساس! پلههای فرو رفتن قلبها! پلههای فوران شور و عشق! پلههای جوشیدن اشک! حالا که به این نقطه رسیدی، حالت چطور است؟! ضربان قلبت تندتر میشود. دندانهایت را به هم میفشاری. دلت مثل سیر و سرکه میجوشد، هر پلهای را که به پایین میروی، انگار دلت است که فرو میریزد. زیر لب ذکر میگویی و ناگاه در یک لحظه، غافلگیر میشوی. چادر سیاه خانه پیدا میشود و با دیدنش چهکار میکنی؟! آهی از ته دل میکشی؟! میشکنی و فرومیریزی؟! فریاد میزنی یا زبانت بند میآید؟! در خود مچاله میشوی؟! آرامآرام اشک میریزی؟! و یا... جنس قلب و روح آدمها فرق میکند. هر کس به نوعی احساسات خود را بروز میدهد. یکی به خاک میافتد. یکی میگرید. یکی در حیرت فرو میرود، و یکی آرامآرام اشک میریزد. همه اینها عزیز است، همۀ این حالتها ناب است، خالص است. پروانهها را میبینی که میچرخند. گرد حرم میچرخند. احرامپوشان، سفیدپوشان، هر کدام با احساسات خاص خودشان، همگام و همراه، میچرخند و میچرخند.»
محصولات مرتبط
