ترجمه قرآن (گرمارودى)، اثر استاد سيد على گرمارودى، نمونه برتر نثر ترجمه قرآن در زمان ما مىباشد. ايشان همه امكان و ابزار زبان فارسى را به كار گرفتهاند تا اين ترجمه، صحيح و دلپذير از آب درآيد.
در ترجمهى لغات شيوا و فاخر و استوار، هم از زبان كلاسيك و هم معاصر بهصورتى آميخته استفاده شده است؛ بهگونهاى كه نثر ترجمه ايشان، نه نثرى قديمى است و نه زبان محاوره.از اشارات توضيحى و پىنوشتهاى مؤلف پديدار است كه از گنجينه فارسى فرارودى كه امروز زبان تاجیكى مىنامند و نيز از واژههاى شاهنامه، مثنوى، تاريخ بيهقى هريك كه در زبان امروز ما زنده است، استفاده كردهاند.
از جمله توفيقات مترجم گرامى در ارائه اين اثر فخيم، سپردن ويراستارى آن به سه ويراستار نامور و قرآنپژوه؛ يعنى آقايان: استاد بهاءالدين خرمشاهى، استاد حسين استادولى و جناب سيد حسين صدرالحفّاظ است.
در انتهاى اثر نشانههاى مندرج در متن، فهرست الفبايى نام سورههاى قرآن (معروف و غير معروف)، برخى از نامها و صفات يادشده در متن قرآن و پىنگاشتها آمده است. پىنگاشتها مشتمل بر پىنگاشت مترجم در چاپ اول، منابعى كه مترجم تنها در پانويسها از آنها بهره برده است و پىگفتار بهاءالدين خرمشاهى است. وى در اين پىگفتار با ارزيابى اين ترجمه، وجوه امتياز و اعتبار اين ترجمه را شيوايى، امانت و زيبايى دانسته است.