کتاب «عشق روی پیاده رو» نوشته مصطفی مستور، نویسنده نامآشنای معاصر ایران، است. این کتاب در سال ۱۳۷۷ توسط نشر چشمه منتشر شد.
مستور یکی از نویسندگان محبوب و پرفروش ایران است که با آثاری مانند «سه کتاب»، «من دانای کل هستم» و «استخوانهای خوشپوش» شناخته میشود. او در داستانهایش با نثری روان و صمیمی، به روایت زندگی انسانهای عادی میپردازد و خواننده را با خود همراه میکند.
«عشق روی پیاده رو» مجموعهای از ۱۲ داستان کوتاه است که هر کدام روایتی متفاوت از عشق را به تصویر میکشند. این دوازده داستان عبارتند از:
«دو چشمخانهی خیس»
«مثل یک قاصدک»
«بعد از ظهر سبز»
«شبهای یلدا»
«مردی که تا زانو در اندوه فرو رفت»
«عشق روی پیادهرو»، «آرزو»
«چند خط کج و کوله بر دیوار»
«آن مرد داس دارد»
«هل من محیص؟»
«زلزله»
«مهتاب»
تمامی این داستانها، درونمایههای تقریبا یکسانی دارند و هر یک به شیوهای خاص از عشق سخن میگویند.
مستور در این مجموعه، عشق را از زوایای مختلف بررسی کرده است. برخی داستانها خیالی و برخی دیگر خاطرات کودکی خود نویسنده هستند. این خاطرات آنقدر شیرین و دلنشین هستند که خواننده میتواند خود را جای شخصیتها تصور کند. نویسنده در این داستانها نشان میدهد که عشق برای هر فرد تعریف خاص و ویژهای دارد. از نگاه برخی افراد عشق احساسی فراانسانی و از نگاه دیگران احساسی صرفاً انسانی است. مستور همچنین به ارتباط عشق با خداوند و غم اشاره میکند و معتقد است که خداوند سرچشمه عشق است و غم نیز جزئی از عشق است.
مصطفی مستور، متولد ۱۳۴۳ در تهران، یکی از نویسندگان برجسته معاصر ایران است. او فارغالتحصیل رشته سینما از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و فعالیت حرفهای خود را با فیلمسازی آغاز کرد. مستور با انتشار اولین مجموعه داستان خود در سال ۱۳۷۵ به نام «داستانهای من» به دنیای ادبیات وارد شد. او در آثارش به موضوعات اجتماعی، روانشناختی و احساسات انسانی میپردازد و نثری ساده و تأثیرگذار دارد. مستور همواره با مخاطبان بسیاری ارتباط برقرار کرده و کتابهایش بازخوردهای مثبتی دریافت کردهاند.
برای دوستداران داستانهای کوتاه و علاقهمندان به ادبیات داستانی ایران، انتخابی عالی است.
همچنین کسانی که به موضوع عشق و احساسات انسانی علاقه دارند، از خواندن این مجموعه لذت خواهند برد.
این کتاب برای نوجوانان و بزرگسالانی که از نثر ساده و روان لذت میبرند، مناسب است.